No właśnie. Przecież to takie przyjemne. Nie czujesz tego? Dziwne, może za mało próbujesz, albo wcale. Może masz złe wspomnienia związane z przymusem czytania lektur w szkole? Tak, ja też to mam. Lista lektur stworzona przez niegdyś jaśnie nam panującego ministra oświaty pana Romana Giertycha zawierała wiele naprawdę nudnych pozycji.
Nawet moja nauczycielka od polskiego nad tym ubolewala. Teraz pewnie lista została znowu zmodyfikowana, ale nie mi oceniać te zmiany. W połączeniu z przymusem, faktycznie nudne lektury mogły skutecznie ochronić młodzież przed plagą czytania. Ale czy tylko szkoła jest winna? Winna? Ona przecież tylko chciała pokazać nam kulturę kraju w którym się wychowujemy, przekazać kody kulturowe, które przydadzą się prawdopodobnie w dorosłym życiu. Spierać się można o sposoby ich przekazywania, a nawet trzeba, inaczej nigdy nie dojdziemy do optymalnej formy. Dlaczego nie czytasz? Telewizja, gry komputerowe... Tak. Zwłaszcza ta pierwsza. Odmóżdża i oducza myślenia. W naszych czasach wszechobecna, przez lata skutecznie odciągała nas od książek. Ogłupiała, mamiła kolorowymi obrazkami, prostą rozrywką, pokazywała świat idealny, w którym każdy chciałby żyć. Ale czy na pewno? Czy to nie ona mówiła: “Patrz! W takim świecie na pewno chcesz żyć! Jak tu pięknie, bogato, wszystkiego jest pod dostatkiem, nie musisz się niczym męczyć, wszystko masz na wyciągnięcie ręki.” Nie! Znajdź swój własny świat. Tym różnią się książki od telewizji, one dają ci wybór. Jeżeli jeden świat ci nie odpowiada, to przenosisz się do kolejnego i tak dalej, i dalej, dopóki nie znajdziesz swojego zakątka, w którym czujesz się najlepiej. Telewizja nigdy ci tego nie da.
Gry komputerowe. Dostarczają nam interaktywnej rozrywki, którą możemy przeżywać ze znajomymi z całego świata. Przyciąga nas możliwościami jakie daje, coraz większym poczucie immersji, stwarza światy, które wydają się lepsze od rzeczywistości. Gry często zawierają w sobie fascynującą fabułę, a są i takie, które opierają się na historiach opisanych w książkach. Świetnym przykładem jest gierczana trylogia “Wiedźmin[1][2][3]”. Gra powstała na bazie książek Andrzeja Sapkowskiego, które dzięki niej zyskały z pewnością grono odbiorców i umocniły pozycję Wiedźmina w kulturze popularnej. Gry uczą myślenia, wyciągania wniosków, czy tego, że każda decyzja pociąga za sobą konsekwencje. Są dużo pożyteczniejsze od telewizji, trzeba tylko umieć z nich korzystać. Cały czas jednak są daleko w tyle za książkami. Nigdy nie będą rozwijać człowieka jak one. Nie ważne, czy w formie papierowej, czy elektronicznej. Książki wymagają od czytelnika wysiłku, samo czytanie jest już pracą, na pewno bardziej męczącą od oglądania telewizji, czy grania. Czy to jest powód dla którego tracą zwolenników? Czy jesteśmy coraz bardziej leniwym społeczeństwem?
„Czytanie książek to najpiękniejsza zabawa, jaką sobie ludzkość wymyśliła”
Wisława Szymborska
Autor: Beniamin Makal
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz